Αν κάτι ήδη γνωρίζουμε είναι το εξής: κρίσεις επιδημιών, όπως αυτή που βιώνουμε, δεν μπορούν να καταπολεμηθούν αποτελεσματικά σε ατομικό επίπεδο, αλλά μπορούν να αντιμετωπιστούν σε συλλογικό επίπεδο ως κοινωνία. Τούτο απαιτεί προετοιμασία, συντονισμό, σχεδιασμό και ικανότητα λήψης ταχέων αποφάσεων με παράλληλη μεγιστοποίηση της προσπάθειας όλων.

Τα ηθικά ζητήματα που προκύπτουν από αυτό το είδος κατάστασης έκτακτης ανάγκης είναι πολυεπίπεδα και οι κυβερνήσεις έχουν υποχρέωση να ανταποκριθούν εντός συγκεκριμένων αξιακών πλαισίων.

Τούτου δοθέντος, η ύπαρξη ενός συγκεκριμένου ηθικού πλαισίου, ικανού για την αντιμετώπιση μιας τέτοιας κατάστασης είναι ζωτικής σημασίας για την παραγωγή και προώθηση δημόσιων πολιτικών με στόχο την προστασία και την παροχή περίθαλψης όλων των μελών της κοινωνίας, όπως βεβαίως είναι και η οικοδόμηση ενός πλήρως λειτουργικού και αμερόληπτου κοινωνικού κράτους συμπεριλαμβανομένου ενός ενδυναμωμένου δημόσιου συστήματος υγείας.

 

* Ανάλυση του

Νίκου Ερηνάκη, Επιστημονικού Διευθυντή Ινστιτούτου Εναλλακτικών Πολιτικών ΕΝΑ, Διδάσκοντα Φιλοσοφίας ΕΚΠΑ & ΑΣΚΤ