Μπορούν οι ελληνικές τράπεζες να υπερβούν τα όρια του υφιστάμενου επιχειρηματικού τους μοντέλου;

Διαθέτουν το όραμα, τη βούληση και την ικανότητα να παράγουν κοινωνικές καινοτομίες στο πλαίσιο μιας συνολικότερης προσπάθειας επαναπροσδιορισμού της σχέσης τους με το κοινωνικό σύνολο; Ένα νέο συμβόλαιο «κοινωνίας – τραπεζών» είναι εφικτό; Οι διοικήσεις των τραπεζών είναι σε θέση να αναπτύξουν εγχειρήματα υψηλής προστιθέμενης αξίας για το κοινωνικό σύνολο ή θα παραμείνουν προσκολλημένες σε μια φιλανθρωπική αντίληψη για τον κοινωνικό τους ρόλο;

Το παρόν κείμενο επιχειρεί να απαντήσει στα επίκαιρα -και συχνά θεωρητικά- αυτά ερωτήματα εξετάζοντας καλές πρακτικές και νέες τάσεις από τη σύγχρονη διεθνή εμπειρία και πρακτική. Συνολικά, διαπιστώνεται ότι οι τράπεζες μπορούν, με μικρότερη ή μεγαλύτερη ένταση ανάλογα με το επιχειρηματικό μοντέλο και όραμά τους, να διαδραματίσουν έναν ενεργό κοινωνικοοικονομικό ρόλο, προσαρμόζοντας τις υπηρεσίες και τα προϊόντα τους σε νέες κοινωνικές ανάγκες αλλά και σε νέες τάσεις στο οικονομικό και παραγωγικό γίγνεσθαι.

Οι πολυάριθμες και ποικιλόμορφες αυτές πρακτικές που καταγράφονται στη διεθνή εμπειρία συγκαταλέγονται, συνολικότερα, στο αναδυόμενο και ελπιδοφόρο πεδίο της «Κοινωνικής Τραπεζικής» (social banking)…

Επιστημονική Ομάδα Ινστιτούτου

Ιούνιος 2017